کس را هوس صحبت ما نیست در این شهر

گویی که دگر اهل صفا نیست در این شهر

یارب ز کسی حرف محبت نشنیدم

بویی مگر از مهر و وفا نیست در این شهر

راز غم پنهان نکنم پیش کسی فاش

با درد بسازم که دوا نیست در این شهر

**************************

قلب شکسته

چه بگویم؟ کدام یک از حرفهای دلم را؟ خسته­ام ! از نامهربانیها خسته­ام ! آری روزگارم به سختی می­گذرد. اشک مرا می­شناسد چرا که همیشه مرا در بیابانهای احساساتم یاری می­کند و هر زمان که احساس دلتنگی و غم و غصه در روحم پیچیده می­شوند برای نجاتم به سراغم می­آید. می­دانی! مدتهاست قلب بیمارم را به مشت گرفته­ و به گدایی محبت آمده­ام.

قلب بیمارم را پس زدی و شکستی . آن هم زمانی که تنها درمان قلب  بیمارم دوای محبت بود. گله­ای نیست! برو! و من برای همیشه قلب بیمارم را در سینه خواهم فشرد تا محبت بیگانه­ای دوای دردش نباشد چرا که می­دانم خواهی آمد.

          در یکی از ماههای فصل بهار

                                               آن هم

                                                           بر سر خاکستر مزارم.............

گفتي عاشقمي، گفتم دوستت دارم.

گفتي اگه يه روز نبينمت ميميرم، گفتم من فقط ناراحت ميشم.

گفتي من بجز تو به كسي فكر نمي كنم، گفتم اتفاقا من به خيلي ها فكر مي كنم.

گفتي تا ابد تو قلب مني، گفتم فعلا تو قلبم جا داري.

گفتي اگه بري با يكي ديگه من خودمو مي كشم، گفتم اما اگه تو بري با يكي ديگه، من فقط دلم ميخواد طرف رو خفه كنم.

گفتي ... ، گفتم... .

میدونی فرق ما كجا بود؟فرق ما اين بود كه: تو دروغ می گفتي و، من راستشو.